بررسی و مقایسه جوامع توسعه یافته با جوامع توسعه نیافته یا کمتر توسعه یافته و درحال توسعه و جوامع توسعه نیافته نکات بسیار جالبی را بدست می دهد که مهمترین بخش نتایج حاصله، تعیین الویت ها و چگونگی مواجهه با مسائل و مشکلات می باشد. جوامع توسعه یافته به جای معالجه ،پیشگیری به جای تعمیر، نگهداری و .. می کنند و اصولا بیشتر به علت ها می پردازند نه معلول ها . آنها ترجیح می دهند یک بار موضوعی را بطور کامل و دقیق بررسی کنند هرچند وقت گیر و هرچند زمان بر ، وسپس نسخه ای کامل و همه جانبه برای حل آن و برای رفع عوامل ایجاد کننده آن پیش بینی می کنند و سالها نیز از منافع آن بهره می گیرند.
اما در جوامع دیگر بسته به سطح پیشرفتگی آنها روزمرگی غوغا می کند ، برخورد های سطحی ، کوتاه بینانه ، غیر کارشناسی و….. بلای جان این جوامع است که یکی از این موارد موضوع حمل ونقل است ، یک جامعه توسعه یافته انواع مد های حمل ونقل را می شناسد و برای هر کدام کاربری خاصی تعریف می کند ، از دید یک جامعه توسعه یافته حمل ونقل عمومی و خصوصی هریک حایگاه خود را دارند و برای حمل ونقل هوایی ،جاده ای ، لوله، ریلی ، دریایی و رودخانه ای تعاریف و کارکرد خاص تعریف شده است و هیچکدام برای توسعه دیگری کنار گذاشته نمی شود .
آنچه در طی این چند سال در حمل ونقل کشور رخ داده است نسخه دقیق توسعه نیافتگی است، اگر روزگاری در ایران از مهمترین نیاز روزانه مردم که مورد مصرف روزانه همه مردم از فقیر وغنی بود، (قند وشکر) مالیات گرفتند تا خط ریلی کشور را درست کنند ، اما امروز می بینیم که بعضی ها از این خواب قرار نیست بیدار شوند حتی به حکم حدود 30 هزار کشته و بیش از 150 هزار زخمی در سال در سوانح جاده ای ، مثل اینکه نمی خواهند بفهمند نه اینکه نفهمند. اما ما بعنوان کارشناسان این صنعت، وظیفه داریم از هر بلندگویی صدای خود را برسانیم و برای رشد و تعالی کشور سعی کنیم خلاصه کلام اینکه حمل و نقل ریلی در کشور ما با توجه به گستردگی کشور، ایمنی بیشتر، صرفه جویی بسیار بالا در مصرف سوخت و هزاران دلیل دیگر که در این خلاصه نمی گنجد باید بارها و بارها از وضعیت امروزی گسترده تر و عمومی تر شود ، چه در حمل بار و چه مسافر ، چه حمل درون شهری و چه برون شهری ،چه در داخلی وچه ترانزیت ، مهم این است که سهم کمتر از 10 در صد درحمل بار و کمتر از 5 در صد در حمل مسافریعنی هیچ هیچ هیچ .
ما در شرکت نیروی کشش ریلی پرس قصد داریم علاوه بر کار تئوری و فرهنگ سازی عملا نیز در این مسیر قدم بگزاریم و به این منظور مدتی است که برای واردات لکوموتیو و ساخت داخلی آن اقدام کرده ایم ، ما قرار داد سه جانبه ای با تولید کننده چینی و شرکت واگن پارس بعنوان سازنده داخلی منعقد نموده ایم تا 22 دستگاه لکوموتیو به ظرفیت ریلی کشور اضافه کنیم ، 2 دستگاه اولیه آن با وجود مشکلات فراوان و رویارویی با سالهای تحریم بالاخره در سال 96 وارد کشور شد و در حال حاضر در محور شرق کشور مشغول به فعالیت است.  علیرغم مشکلات بانکی کشور ما مصممیم و با یاری خدا این طرح را به پایان خواهیم رساند . ما امیدواریم با یاری خداوند متعال و حمایت راه آهن جمهوری اسلامی بتوانیم این لکوموتیو ها را هر چه سریعتر وارد سرویس کنیم تا بتوانیم در کنار سایر فعالیت های شرکت مانند حمل ونقل و کارگزاری داخلی و بین المللی شاهد توسعه حمل ونقل باشیم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *